1939
In het droogdal dat vanaf de Leutherweg naar Nieuw Manresa voert ligt verborgen onder een laag aarde één van vier schuilkelders die kort voor de Tweede Wereldoorlog door de gemeente Venlo werden gebouwd. Deze schuilkelders waren bedoeld voor de plaatselijke bevolking. De schuilkelder, waarvan alleen de zware ijzeren toegangsdeur thans zichtbaar is, bestaat uit een lange gang en had plaats voor zo’n 250 personen. Tegen de zijwanden waren banken geplaatst waar burgers tijdens gevaar konden plaatsnemen. Onder andere tijdens bombardementen op Fliegerhorst Venlo in de oorlogsjaren is deze bunker benut.
Manresapark
De schuilkelder staat op de nominatie om aangewezen te worden als gemeentelijk monument. De schuilkelder is gelegen aan de voet van het huidige Maresapark. Hier stond tot 2001 het Manresa-klooster. Onder de resten, verborgen onder het puin en de zand, is deze schuilkelder later ontdekt.
Galgenberg
In het natuurlijk gelegen Manresapark, in de volksmond genoemd de Galgenberg, werden tijdens de Duitse bezetting van Venlo, inwoners van Venlo die veroordeeld waren tijdens een openbare rechtszitting voor het stadhuis, opgehangen. Een van de bekendste Venlonaren die veroordeeld werden was Hulster Heinke, samen met zijn vrouw zwarte Trui. Hij had de Venlose wetten die toen golden geschonden. Het verhaal gaat dat zijn botresten later bij opgravingen gevonden zijn. Bewezen is dit echter niet..
In de documentaire-serie Verborgen Verleden van Venlo, is een film gemaakt over de Galgenberg en wordt ook het verhaal van de schuilkelder verteld.
