Geniet van deze 29 km lange fietsroute kronkelend langs de Maas en bewonder de historie en natuur in deze omgeving.
Verken het beschermd dorpsgezicht van Ronckenstein in Reuver'. Fiets door naar Beesel waar je Korenmolen 'De Grauwe Beer' kunt bewonderen.
Breng een bezoek aan de St. Lambertuskapel in Reuver, die teruggaat tot de veertiende eeuw. Ontdek het historische Kasteel De Keverberg in Kessel, een unieke locatie met een duizendjarige geschiedenis.
Geniet van de natuur langs de Maas bij Reuver, waar een natuurvriendelijke oever en geul worden aangelegd om de kwaliteit van het waterleven te verbeteren. Bezoek ook de Rijkelse Bemden in Beesel, een grindplas ontstaan door grindwinning en nu een thuis voor diverse vogelsoorten.
De Maaskronkelroute is een route voor een onvergetelijke ervaring. Geniet van historie en prachtige natuur. Kortom pak je fiets en stap op. Ontdek de kronkels van de Maas.
Regulier vaarschema:
Bijna ieder dorp had vroeger in Midden-Limburg een schans, deze werden gebouwd in lagere gebieden en hierop konden de dorpelingen vluchten voor plunderende legergroepen
. Zo ook de Schans van Neer die werd aangelegd in 1624 en is ca, een voetbalveld groot met rondom knotbomen, ook werd er vaak een gracht rondom gemaakt voor nog meer bescherming.
De Kwirbrug is geen echte brug, maar een duiker met een zandpakket erbovenop. Door de duiker stroomt het beekje 'de Kwir'.
Deze Kwirbrug werd rond 1810 gebouwd. Toen werd de Napoleonsweg tussen Blerick en Ittervoort aangelegd onder het bewind van Napoleon Bonaparte om snel militaire troepen en materieel te kunnen verplaatsen.
De tunnel/brug is nog altijd in een prima staat, ondanks het vele verkeer dat dagelijk over de Napoleonsweg rijdt. Groot groenonderhoud heeft er onlangs voor gezorgd dat de duiker weer zichtbaar werd.
Een overblijfsel van de Tweede Wereldoorlog is het Wehrmachtshuisje. Dit werd in het begin van de Tweede Wereldoorlog gebouwd door de Duitsers om met schijnwerpers in het luchtruim geallieerde vliegtuigen te ontdekken en neer te halen. Hierbij bevond zich tevens het afweergeschut van de Duitsers.
Na de oorlog, tussen 1944 en 1956, heeft hier een gezin van 8 personen gewoond. Daarna heeft hier tussen 1957 en 1960 een echtpaar gewoond. Vanaf 1960 raakte het huisje in verval. In 2015 zijn er restauratiewerkzaamheden uitgevoerd en werd het in oorspronkelijke staat hersteld.
Het gebied e 'Zandvanger' is in de jaren zestig aangelegd om het zand op te vangen dat vanuit het natuurgebied Leudal wordt meegevoerd. Deze 'zandvang' moest voorkomen dat de jachthaven bij de monding in de Maas dicht zou slippen door het zand.
In de jaren dertig is de Neerbeek gekanaliseerd, zodat het water sneller weg kon stromen en er geen hinderlijke overstromingen meer veroorzaakte. Deze kanalisering was om economische redenen tevens een soort werkverschaffing. In het begin van de jaren zestig heeft men de Neerbeek stroomopwaarts verder gekanaliseerd. Later is gebleken dat dit een grote misvatting was. Beken werden weer hersteld en er werden meanders aangebracht, waardoor ook de daling van het grondwater wordt hersteld en de biologische situatie verbeterd wordt.
Het totaalcomplex van het Afwateringskanaal valt onder de gemeenten Leudal en Peel & Maas en bestaat uit twee voormalige schutsluizen, een voormalige los- en laadplaats en een bijbehorende voormalige sluiswachterswoning. In totaal is het afwateringskanaal bijna 10 kilometer lang.
Het afwateringskanaal werd aangelegd op de plaats waar in 1657 de kaarsrechte droge gracht, “de Gekkegraaf”, werd gegraven. Dit was een gracht tussen Kessel en Meijel ter beëindiging van eindeloze grensgeschillen tussen het voormalige Prinsbisdom Luik en het hertogdom Gelre.
Om het verval in het terrein tussen de Noordervaart en de Maas te overbruggen was de bouw van twee sluizen met sluiswachterswoning noodzakelijk. Het kanaal voerde in eerste instantie het zure veenwater van de Peel en het overtollige water van de Zuid-Willemsvaart af naar de Maas. Later werd dit kanaal steeds belangrijker als aan- en afvoerweg van turf, steenkool, meststoffen en hout. In 1861 werd de sluis in gebruik genomen en tussen 1884 en 1886 gerestaureerd. In 1857 werd de woning gerealiseerd.
Toen in 1932 het kanaal Wessem-Nederweert belangrijker werd, is het afwateringskanaal voor de scheepvaart gesloten. Nu vervult het enkel de functie als afvoersloot voor omringende landerijen. De sluisdeuren zijn inmiddels verdwenen en in de sponningen van de bovensluis bevindt zich een kleine stuw. De sluiswachterswoning van Rijkswaterstaat is op hoofdlijnen bewaard gebleven.
Bergerhof, ook wel genaamd Kapittelshof, dankt zijn naam aan de eigenaar. Het pand was namelijk een van de laathoven (een vermogenscomplex van goederen en hieruit verkregen inkomsten) van het kapittel van Thorn. De hardstenen omlijsting van het pand duiden dan ook op een voorname bestemming.
Het grondgebied in en om Neer was ofwel eigendom van een van de laathoven, of wel cijnsplichtig, zodat hier een cijns (belasting) moest worden betaald. Beide laathoven hadden een centrale boerderij met grote schuren en stallen, waar de opbrengsten van vele laatgoederen werden geïnd.
De oudste vermelding van de Bergerhof stamt al uit 1234. In 1383 werd het in erfpacht uitgegeven en in 1490 werd “Der hof tgene berghe’ met landerijen in de Bergerstraat verpacht aan Jan van den Berghe. Het huidige pand aan de Bergerstraat 23 is omstreeks 1703 gebouwd en in 1801 door de familie Aquarius nog eens herbouwd.
In het pand aan de Engelmanstraat 13 te Neer was vroeger de Schepenbank van Neer gevestigd. De Schepenbanken ontstonden in de middeleeuwen. Grootgrondbezitters legden een deel van het bestuur en de rechtspraak neer bij een dorp of parochie. Schepenen waren vergelijkbaar met de huidige notarissen. Ze stelden akten op en traden soms op als rechter bij het behandelen van lichte vergrijpen. De schepenbanken werden opgeheven tijdens de Franse overheersing.
Het schepenhuis werd destijds gebouwd door Joannes Tobben, een aanzienlijke familie in Neer destijds. Op ankers van het huis staat het jaartal 1661. Vanaf de jaren 40 van de vorige eeuw is het pand in gebruik als woonhuis. Het schepenbankhuis is daarom niet van binnen te bezichtigen.
Het voormalige Raadhuis van Neer staat tegen de helling van de St. Martinuskerk. Het gebouw werd oorspronkelijk in 1818 gebouwd als school. Nadat er in 1850 een nieuwe school werd gebouwd, nam de gemeente het pand over en nam het in gebruik als raadhuis. In de loop van de jaren is het raadshuis vaak aangepast.
Het gebouw heeft overigens niet altijd een witte kleur gehad. Pas in 1902 werden de muren wit gepleisterd. Ook werd toen het dak vervangen en de aanpassingen aan het interieur en de ramen gedaan.
De gemeenteraad besloot in 1939 een nieuw gemeentehuis te bouwen, maar in verband met de dreigende oorlog werd hier toch vanaf gezien. In 1952 werd het interieur nogmaals ingrijpend verbouwd en de buitenkant gerestaureerd.
Toen bij de gemeentelijke herindeling in 1991 Roggel en Neer samen kwamen, verhuisde de secretarie naar het gemeentehuis in Roggel. De gemeente gaf in 2000 het leegstaande pand een horecabestemming. Het pand heeft een monumentenstatus.