We starten vanaf de Markt in Kessel. We rijden via knp 53 en 54 op de Ondersteweg langs Hoeve Gravenhof. De U-vormige hoeve Gravenhof is in 1803 gebouwd op de fundering van een nog veel oudere boerenhoeve. De boerderij was tot het einde van de 19de eeuw onlosmakelijk verbonden met Kasteel de Keverberg en diende voor de verzorging. Tussen het kasteel en de Gravenhof ontstond een grote open plaats, de Markt, de oorsprong van het dorp Kessel.
Verderop op de Ondersteweg zien we Kasteel Huis Ooyen. Huuske Ooyen of Huis Ooyen is vanuit de verte al herkenbaar aan zijn zogeheten speklagenbouw. Hiermee wordt de afwisseling van baksteen en mergelsteen bedoeld. Het was oorspronkelijk in bezit van een zijtak van de heren van Kessel en een leengoed van de heren van Broekhuizen. Het kasteeltje werd in 1572 tijdens de Tachtigjarige Oorlog door de troepen van prins Willem van Oranje geplunderd. Tot in de jaren vijftig van de twintigste eeuw was het kasteel helemaal omgeven door grachten. Huis Ooien is momenteel een woonhuis en is niet te bezichtigen. Aan de ingang van de oprijlaan naar het kasteel is een 17e -eeuws Mariakapelletje te zien. Het schijnt dat dit kapelletje te maken heeft met de voetgangersoversteekplaats naar Belfeld. Dit voetveer is tot de Tweede Wereldoorlog in gebruik geweest.
Vanuit knp 54 en 58 komen we op de Roffart. Hier zien we De Roffaert. Volgens de archieven bouwde in het begin van de 17de eeuw Godart van Kessel op zijn verkregen erfdeel, dat van oorsprong onder het nabijgelegen kasteel Huis Ooien behoorde, “sijn tegenwoordige residentie”. Hiervan getuigt nog steeds het alliantiewapen boven de ingangspoort van Huis Roffart met het jaartal 1629 en de namen van de opdrachtgevers (hijzelf en zijn vrouw Maria Spee). Voor deze deling van het leengoed Ooien had hij toestemming gekregen van het leenhof in Broekhuizen, mits de leenverplichtingen maar werden nagekomen. In de praktijk kwam het er op neer dat Godard zijn residentie als vrij eigen goed beschouwde en zijn broer op Huis Ooien liet opdraaien voor de leenverplichtingen. Roffart was een eenvoudig landhuis en in de eeuwen die volgden hebben verschillende adellijke families het huis dan ook vooral als buitenverblijf gebruikt. Rond 1900 woonde de burgemeester van Maasbree er. Sinds 1930 is de Roffart een boerderij. Het landhuis staat in de winterbedding van de Maas. Als deze rivier buiten haar oevers treedt, dan komt het water tot in het landhuis. De laatste keer is dat tijdens de grote Maasoverstromingen in 1993 en 1995 gebeurd.
Via knp 58 komen we bij de Borcht in Baarlo. De Borcht wordt in de volksmond ook wel kasteel d 'Erp genoemd, naar de laatste adellijke familie Van Erp die het kasteel bijna twee eeuwen in bezit heeft gehad. Het kasteel kent een bewogen geschiedenis, met onder andere belegeringen door Willem van Oranje en zijn zoon Frederik Hendrik. De oudste vermelding dateert uit 1326. Het was toen een leen van de hertog van Gelre. Een brand in 1578 bracht grote schade aan, maar onder Sybert van Eyll werd de ruïne vanaf 1598 gerestaureerd. Na het vertrek van de familie Van Erp kwam het kasteel in 1962 in handen van de voormalige gemeente Maasbree, die het gebouw deels tot een burgemeesterswoning bestemde. Sinds 1993 is het weer in particuliere handen. Het kasteel ligt in een parkachtig terrein, bestaande uit een ligweide, een speeltuin en een watermolen. Ook ligt hier een oude wasplaats “de Sprunk” genaamd, waar vroeger de was werd gespoeld en op het gras werd neergelegd om te ‘’bleken’’. De lange wastijd werd gedood met de uitwisseling van de laatste dorpsnieuwtjes, waarbij natuurlijk de grens met roddels nogal vlug werd overschreden. Niet voor niets heeft “waswief” (waswijf) in onze taal een negatieve klank.
Naar knp 28 aan de Napoleonsbaan Zuid nabij de bushalte, ligt Kasteel Scheres. Kasteel Scheres is in 1860 gebouwd op een plek waar oorspronkelijk een grote herenhoeve heeft gestaan, genaamd Scheres. De bouwheer was baron d'Olne en daarom is het kasteel ook onder deze naam bekend. De adellijke familie d'Olne was oorspronkelijk afkomstig uit de regio Luik en bezat al sinds 1766 in Baarlo heerlijke rechten. De beroemdste bewoner na de oorlog is ongetwijfeld de Japans-Amerikaanse kunstenaar Shinkichi Tajiri (Los Angeles 1923 - Baarlo 2009) geweest. Hij kocht het kasteel in 1962. Tajiri was één van de weinige beeldhouwers binnen de Cobra-groep, een experimentele kunststroming waartoe o.a. ook de schilder Karel Appel behoorde. Met zijn abstracte, metalen bouwsels heeft hij de beeldhouwkunst een hele nieuwe richting gewezen. De ijzeren knopen die in Baarlo her en der staan, maar ook de wachters van de Maasbrug in Venlo zijn daarvan de voorbeelden.
Verderop ligt chateau de Raay. Volgens de archieven werd Godard van Kessel in het jaar 1331 door de graaf van Gelre beleend met de ‘hoff van Rode’, de oorsprong van het huidige kasteel De Raay. De naam Rode duidt op een bosontginning. De Raaij was vele eeuwen een ‘’riddermatig huys” wat inhield dat de eigenaar zitting had in de ridderschap van het Overkwartier van Gelre, mits hij ook het katholieke geloof beleed. Bij de renovatie in 1850 verkreeg het kasteel door de kruisende zadelkapconstructie de uitstraling van een Zwitsers chalet. Voor deze verbouwing was de toegang van het kasteel al naar de nieuw aangelegde Napoleonsweg verlegd, hoewel de oorspronkelijke oprit behouden is gebleven. In 1937 werd het kasteel als missieklooster ingericht met nog meer ingrijpende aanpassingen tot gevolg. De zusters vertrokken in 1999. Het kasteel werd omgeturnd in een luxe hotel. Het restaurant is gevestigd in een enorme glazen serre op de plaats waar vroeger de hoofdingang van het gebouw was. In dit bijzondere restaurant vonden de eerste Nederlandse opnames plaats van het populaire tv-programma First Dates.
Aan de Lanterdweg bij knp 65 komen we bij de Landweer. Volgens een archiefstuk uit de 14de eeuw was de aarden wal die de heer van Horn Willem VI opwierp aan de grens met het Hertogdom Gelre bestemd tegen het "inrijden des Heeren vianden van Hoern". Deze vijanden waren vermoedelijk afgedankte troepen uit de Honderdjarige Oorlog van Frankrijk (de oorlog waarin Jeanne d' Arc, de maagd van Orleans, een rol speelt),die met hun plunderingen en veediefstallen het land onveilig maakten. De kilometerslange Lankert liep van de Maas tot aan het woeste Peelgebied. Op deze plaats is een gedeelte van de Middeleeuwse verdedigingswal nog herkenbaar in het landschap. Waar Willem VI geen rekening mee had gehouden was dat de hertog van Gelre nog weiderechten bezat aan de andere kant van de landweer. Hij was dan ook verplicht om in zijn verdedigingswal een "koegat" aan te leggen.
Tussen knp 54 en 53 zien we Kasteel Villa Oeverberg. Om de eenzaamheid van zijn kasteel te ontvluchtten, bouwde de laatste bewoner van kasteel Keverberg, baron Frits, in 1870/1872 villa de Oeverberg. Het pand is gebouwd in kasteeltrant en vertoont invloeden van de vrij zeldzame, romantische Engelse Neogotiek. Baron Frits was advocaat, grondeigenaar en wethouder in Kessel en lid van de Tweede Kamer der Staten-Generaal. De laatste jaren van zijn jaren sleet hij alleen en verarmd in villa Oeverberg. Het was zijn wens om zijn lichaam voor wetenschappelijke doeleinden aan de universiteit van Leiden te schenken. Die wens werd niet vervuld, omdat vermoedelijk de kosten voor transport naar Leiden te hoog waren. Waar het lichaam van de baron uiteindelijk werd begraven, was lange tijd onbekend. In 2015 werd bij herstelwerkzaamheden rond kasteel Keverberg een loden kist met botten gevonden. Het bleken de restanten van de excentrieke baron te zijn.
Terug bijna op de Markt in Kessel treffen we het grote sluitstuk van deze route, het imposante Kasteel Keverberg. Kasteel Kessel of Kasteel Keverberg behoort tot de oudste burchten van Nederland. De oorsprong ligt rond het jaar 1000 , toen de graven van Kessel tolrechten over de Maas verkregen. Op het kruispunt met de landweg Brabant-Keulen werd een wachttoren op een kunstmatige heuvel, een motte, gebouwd. Aan het einde van de 13de eeuw werd het kasteel en de bijbehorende landsheerlijkheden (grote delen van het huidige Noord-Limburg), vermoedelijk door schulden, verkocht aan de graven van Gelre. Na het vertrek van de laatste adellijke bewoner baron Keverberg, kwam het kasteel eind 19de eeuw in handen van kloosterlingen. In de herfst van 1944 werd het kasteel vanwege de strategische ligging door terugtrekkende Duitse soldaten opgeblazen. Decennialang lag het kasteel als een ruïne in het centrum van het dorp Kessel tot 2015. In dat jaar is het gerestaureerde “moderne” kasteel geopend dankzij de inzet van vele vrijwilligers.
We eindigen deze prachtige kastelenroute weer op de Markt in Kessel.
